Bekasik

Ten post będzie o ciekawym i słodkim ptaku - bekasiku. ;)

Bekasik, bekas mały (Lymnocryptes minimus) – gatunek średniego ptaka wędrowny z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

Zamieszkuje pas od północno-wschodniej części Półwyspu Skandynawskiego po wschodnią Syberię. Izolowane populacje w Szwecji, północno-wschodniej Polsce, w północnej Białorusi i krajach bałtyckich. Zimuje od Wysp Brytyjskich poprzez zachodnią Europę oraz basen Morza Śródziemnego i Afrykę Północną oraz w pasie od Azji Mniejszej przez Lewant, Kaukaz, Irak i Iran po Indie, południowe Chiny i Indochiny.

W Polsce przestał się gnieździć w XIX wieku, potem wprawdzie powrócił w 1977, jednak nadal jest skrajnie nieliczny - najwyżej kilka par na Bagnach Biebrzańskich. Nielicznie widywany na przelotach: w marcu-maju i wrześniu-listopadzie. 

Brak wyraźnego dymorfizmu, zarówno wiekowego jak i płciowego. Wierzch głowy czarny z rdzawymi cętkami, boki głowy jasne, nad okiem rdzawa brew. Grzbiet czarny również z rdzawymi cętkami o metalicznym połysku. W bocznej części grzbietu podwójna beżowa smuga. Przód szyi i górna część piersi rdzawobrązowe, dół piersi i brzuch białe. Na spodzie ciała podłużne ciemne plamy. Dziób żółty z ciemnym końcem.

Długość ciała bekasika wynosi 19-23 cm. Rozpiętość skrzydeł ok. 36-40 cm, natomiast waga waha się od 30 do 105 g.

Jego siedlisko obejmuje bagna, brzegi wód i podmokłe łąki w pasie tajgi i tundry.

Bekasik buduje gniazda na ziemi. 

W ciągu roku wyprowadza jeden lub dwa lęgi, składając w maju-wrześniu 4 jaja. 

Jaja wysiadywane są przez okres 21-24 dni. 

Jego pokarmem są bezkręgowce uzupełnione pokarmem roślinnym.

Gatunek objęty ochroną ścisłą. Zagrożeniem dla niego jest osuszanie terenów podmokłych.

Wogóle śmieszna nazwa nie? Beka - sik. Ha ha ha...

    

Uakari szkarłatny

Dzisiaj o ciekawej małpce - Uakari


Uakari szkarłatny (Cacajao calvus) nazywany również białym lub łysym – ssak z rodziny Pitheciidae, z rzędu naczelnych.


Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje dorzecze górnej Amazonki na terenie zachodniej Brazylii i wschodniego Peru.


Żyją w stadach złożonych zwykle z 10-30, a czasem nawet 100 osobników. Żywią się owocami, liśćmi, nektarem i niektórymi owadami. Samica rodzi jedno młode.


Długość ciała dorosłego osobnika wynosi 36-57 cm, a długość ogona 14-19 cm. Ich masa ciała waha się od 2 do 3 kg (myślałam że ważą troche więcej!). Samce są dojrzałe płciowo po ukończeniu 6 lat, a samice 3 lat.


Głowa duża, twarz naga, ubarwiona czerwono lub czarnobrunatno, przypominająca twarz ludzką. Wierzch głowy nagi, tył i boki okolone włosami, ramiona i szyja pokryte dłuższą sierścią, tworzącą rodzaj płaszcza. Sierść rudoczerwona, czerwonobrązowa, brązowa lub brunatnoczarna. Uszy duże, nagie, ogon puszysty, kończyny przednie krótsze niż tylne.

Gepard

Teraz o kolejnym drapieżniku z Afryki - gepardzie.

Gepard (Acinonyx jubatus) — gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych.


Ciało geparda jest smukłe i muskularne z długimi łapami, mimo iż wygląda na wątłego i delikatnego. Klatka piersiowa jest obszerna, a talia wąska. Ma małą głowę i krótki pysk, wysoko umieszczone oczy, duże nozdrza i małe okrągłe uszy. Jako jedyny z kotowatych nie potrafi chować pazurów. Futro geparda jest płowe z okrągłymi czarnymi plamkami i czarnymi liniami po bokach pyska. Dorosłe samce ważą przeciętnie 42–65 kg z kolei samice 30–45 kg. Długość ciała wynosi od 112 do 150 cm, wysokość w kłębie od 60 do 80 cm, podczas gdy ogon mierzy do 90 cm. Samce są przeważnie większe niż samice, mają także nieco większą głowę i bardziej muskularne ciało.


Gepardy są drapieżnikami, jedzą głównie małe (do 40 kg) ssaki, takie jak gazele, impale, młode gnu i zające. Po podejściu do ofiary na dystans około 10 m rozpoczyna się pościg. Polowanie zazwyczaj kończy się w ciągu minuty. Jeśli gepardowi nie uda się szybko złapać zdobyczy, woli poczekać na inną okazję niż marnować energię. W przeciwieństwie od innych wielkich kotów, polujących głównie nocą, gepard jest drapieżnikiem prowadzącym dzienny tryb życia.




   

         

Lew

Lew jest moim ulubionym zwierzęciem, więc o nim będzie pierwszy 'zwierzęcy' post. ^-^


Nie będę się o nim zbytnio rozpisywać, bo wszystko o lwach jest na moim drugim blogu: http://lioness-lwy.blogspot.com/. Napiszę krótko.

Lew (Panthera leo) – duży, mięsożerny ssak lądowy z rodziny kotowatych, drugi po tygrysie – co do wielkości – wśród czterech ryczących wielkich kotów. Jedyny kot żyjący w zorganizowanych grupach socjalnych, zaliczany do tzw. wielkiej piątki Afryki – pięciu najbardziej niebezpiecznych zwierząt afrykańskich (słoń, nosorożec, bawół, lew i lampart). Samiec lwa, łatwo rozpoznawalny po grzywie, może ważyć 150–250 kg. Największy znany samiec ważył 375 kg, był to lew o imieniu Simba, żył on do 1970 roku w Colchester Zoo. Samice są znacznie mniejsze, ważą 110–160 kg (największe 185 kg) i nie mają grzywy. Samce zajmują się zdobywaniem i obroną terytorium oraz ochroną stada i zapładnianiem samic. Samice polują i opiekują się lwiątkami. Lwy zamieszkiwały niegdyś Afrykę, Azję i Europę, a jeśli uznać lwy amerykańskie za podgatunek Panthera leo – to również Amerykę Północną i Południową. Współcześnie występują tylko w Afryce, gdzie są narażone na wyginięcie i szczątkowo w Indiach, gdzie ich stan liczebny określony został jako krytyczny.


         

     

O mnie

Naprawdę nazywam się Agnieszka Wieczorek. Mam 13 lat.
 Interesuję się głównie zwierzętami i dlatego w przyszłości chciałabym zostać weterynarzem. Moje plany na przyszłość są następujące: postaram się dostać na studia weterynaryjne i je ukończyć. Później wyjadę na kilka lat do Afryki i zrobię specjalizację w dzikich kotach. Postaram się o prace w rezerwacie lwów. Po tych kilku latach wrócę do domu i będę prowadzić hotel dla zwierząt. Szansa że to wszystko się uda jest nikła, ale będę do tego dążyć.

Teraz coś o rodzinie. Mam młodszego brata i dużo zwierząt: psa rasy Husky, kota rasy Ragdoll, królika miniaturkę rasy Lew oczywiście, chomika Syryjskiego i hodowlę patyczaków. Wszystkie zwierzęta o dziwo żyją w zgodzie i mam nadzieję, że są ze mną szczęśliwe.

Jest jedna rzecz na której punkcie naprawdę mam obsesję już od chyba ponad 10 lat to film Król Lew. Jest tak piękny, niesamowity, zruszający że nie da się tego opisać. Mam dużo rzeczy z Króla Lwa. Nie będę ich wymieniać. ;P Mam też sporą kolekcję pluszowych lwów.

Dobrze pamiętam moje dzieciństwo. Moim pierwszym pluszakiem, którego dostałam, gdy się urodziłam było małe lwiątko. Mam go do dziś i jest dla mnie bezcenne. Czasy przedszkolne wspominam najlepiej. Moją ulubioną zabawą była zabawa w lwy. Pamiętam, że gdy zobaczyłam drugą część Króla Lwa to prosiłam moją panią, by nazywała mnie Kiara! Kiedyś ukradłam z przedszkola zabawkę. Pewnie się domyślacie jaka to musiała być zabawka! Był to pluszak Kovu kupiony w zestawie dziecięcym w  McDonald's. xD

Zwierzaki

Witam!

Na tym blogu będę pisać o różnych, dziwnych, rzadkich, ale także dobrze nam znanych zwierzętach. Będę zamieszczać dużo zdjęć i ich krótkie opisy. Ten blog przeznaczony jest dla tych, co kochają zwierzęta i chcą wiedzieć o nich więcej lub poznać nowe gatunki o których nawet nie słyszeli!

Zapraszam do czytania i oglądania bloga!